RIP Smokey

Marlies WobbenOver Het LevenLeave a Comment

Smokey

Binnenkort blog ik over onze zomeravonturen, maar eerst heb ik helaas nog een RIP-post, dit keer voor een van onze geliefde poesjes. Smokey was een meesterlijke knuffelaar en sliep meestal tussen ons in of op onze kussens. Hij miauwde zonder geluid en knipoogde naar je. Op 10 augustus hebben we afscheid van hem moeten nemen. We missen hem zo!

Je zou denken dat je het zou zien aankomen als een kat een nierziekte krijgt. In Smokey’s geval niet. Een tijdje geleden waren zijn tanden schoongemaakt en werden enkele slechte tanden verwijderd, dus toen we merkten dat hij wat afviel, dachten we dat hij niet meer teveel at. Goed toch?

Toen we op vakantie waren in Kenosee Lake, merkten we dat hij de hele tijd naar buiten wilde, en dat hij gewoon in het gras ging liggen en veel sliep. Op de een of andere manier een beetje ongebruikelijk voor hem, maar we dachten er verder niet over na. Katten slapen altijd veel …

Toen we eenmaal naar Buffalo Pound waren verhuisd met de camper, ging hij snel achteruit. Hij was zichtbaar onwel en zwak op de laatste twee dagen en we wilden zo snel mogelijk met hem naar een dierenarts. Moeten we onze camper inpakken en de vakantie verkorten, of vragen we om een ​​rit naar Regina en kijken wat er gebeurt? We besloten om onze vriend en buurman Randy om hulp te vragen. Hij dacht niet twee keer na, laadde zijn kinderen in de truck en kwam naar ons toe om Nico en Smokey te halen. Ik zou op de camping blijven en het nieuws afwachten. We gingen er al van uit dat dit mijn laatste afscheid van Smokey zou zijn. Tegen die tijd wilde hij alleen nog maar in een rechte lijn de bush in lopen, schijnbaar om daar weg te kruipen en… doodgaan?

Dus hield Nico contact met mij, onze dierenarts was volgeboekt en hij moest naar de Dierenkliniek van Regina waar je zonder afspraak naartoe kunt. De dierenarts daar bevestigde de slechte conditie van Smokey en vermoedde ook nierfalen. We hebben het niet verder laten nakijken, dus we zijn er niet 100% zeker van, maar we wilden Smokey niet laten lijden en geloven niet in het uitstellen van het onvermijdelijke… we moesten hem laten gaan.

Dit was natuurlijk moeilijk, maar Nico kwam terug naar de camping en we bleven de rest van de vakantie, nog een week. We voelden dat dit de beste tijd en plaats was voor acceptatie en genezing.

Bedankt, mooie Smokey voor je bijna elf jaar vol plezier en knuffels! En dank aan onze vriend Char die hem destijds in ons leven heeft gebracht ♥

RIP Jon McCaulder
Verfbeurt Feel The Fire Kantoor

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.