Jasper, terug naar Banff (IfPw, LL, Field, Emerald Lake)

Marlies WobbenAlberta1 Comment

» fotoalbums 2004/CANADA

Hallo allemaal!

We zijn weer terug in Banff, hier zijn twee nieuwe fotoalbums en onze wilde avonturen van de laatste dagen! 😉

16 september (deel 2) – Jasper

We wilden achter elk aan gaan jagen op de camping, maar de elk ging achter de mensen aan! De stier was vandaag agressief, we hoorden dat hij achter een paar mensen aan rende, zelfs achter een auto aan. Ik had net eten gemaakt toen we hem en zijn gevolg weer zagen, dichtbij, en we volgden hen voorzichtig. Op een gegeven moment stonden we bij vier anderen te praten bij hun caravan, toen een kalf zich afzonderde en opeens voor ons stond. Dus de stier kwam erachteraan om het kalf weer terug te loodsen en toen stond hij stil op de plek waar het kalf eerst stond, slechts een paar meter van ons af. Intussen stonden wij al bij de deur van de caravan, met de picknicktafel tussen ons en de stier. Eén man stond nog bij de voorkant van de caravan en hoewel hij stil stond, keek de stier naar hem, besloot dat hij hem niet mocht, en viel naar hem uit. Hij ging naar achteren en de stier viel nog een keer uit, maar meer naar de luifel (dat gedeelte heb ik gefilmd!) en toen liep hij weg. Pff. daar wil je niet mee sollen! Maar we zullen hem en zijn kudde missen nadat we morgen weggaan 🙁

17 september – Icefields Parkway

Na het ontbijt en tanken in Jasper begonnen we aan de terugweg naar Lake Louise, over de Icefields Parkway. We waardeerden het landschap een stuk meer dan op de heenweg (toen Nico zo moe was na een lange dag) ook al was het weer niet altijd zo goed. Net als je denkt dat je alles gezien hebt, zal de schoonheid van bepaalde hellingen, uitzichten of valleien je nog steeds verrassen. De eerste stop die we maakten was bij de Athabasca Falls, waar de Athabasca rivier plotseling al zijn water door een smalle kloof moet persen, voordat het weer verder kan stromen alsof er niks gebeurd is. Spreekt voor zich dat dit de meest indrukwekkende watervallen zijn die wij hebben gezien! Er waren veel paden en uitzichtpunten eromheen. Daarna gingen we naar de Sunwapta Falls (nog altijd slechts 50 km van Jasper) en ik vond ze de mooiste. Het miezerde een beetje toen we daar waren en het bleek dat we aan de rand van een regen- en sneeuwbui zaten!

Toen we langs de Tangle Falls reden die aan de weg liggen, sprong ik even uit de auto voor een foto in de regen, bij het uitzichtpunt van de Sunwapta Canyon was het uitzicht tijdelijk onbeschikbaar *rolleyes* En in de buurt van het Columbia Icefield kregen we sneeuw! We konden amper zien waar de Athabasca gletsjer was (normaal kun je die goed zien vanaf de weg), want alles werd opgeslokt door de mist, of eigenlijk, de (natte) sneeuw. De sneeuwvlokken werden groter en groter, maar het was niet koud genoeg om het landschap wit te maken. Toen we om de hoek kwamen bij de Parker Ridge (net voor de Big Bend), POEF! was het weg! Een paar minuten later reden we weer in de zon 🙂 Na de Bend reden we door een smal deel van de vallei, ik denk dat ik dat deel het mooist vind! De bergen zijn zo dichtbij. Bij de Waterfowl Lakes reden we weer een bui in, eerst regen en tegen de tijd dat we bij Peyto Lake kwamen was het weer sneeuw! Er was helemaal geen uitzicht, de weg zelf is daar op het hoogste punt. Even later reden we uit de bui en kwamen we bij een deel waar je het mooiste uitzicht hebt over de vallei met de blauwe rivier stromend door de kleurige weiden, prachtig! Zelfs een beetje zon daar. Iets verder stopten we bij de Num-Ti-Jah Lodge aan Bow Lake. Ook weer een erg mooie locatie, ondanks dat we weer een bui inreden. We dronken een koffie bij de koffiebar in de souvenirwinkel en reden weer verder naar Lake Louise. Iets na 16u kwamen we bij de camping aan. Weer een mooie plek in het bos. Na de lange rit (234 km) verdienden we wel een avondje uit 😉 Dus we gingen naar het “dorp” en aten in de Lake Louise Village Grill & Bar 🙂

18 september – Field, Emerald Lake, Banff

De afgelopen nacht hadden we regen en kennelijk ook wat sneeuw, want het was nog steeds deels wit om ons heen toen we wakker werden (maar het smelt snel). Na het ontbijt namen we de Trans Canada Highway naar Field (Yoho National Park, British Columbia). De wolken hingen zo laag dat je de bergen niet kon zien en toen we bij het Spiral Tunnels uitzichtpunt waren, stonden we in de regen te wachten op de goederentrein die we al gezien hadden en door de tunnels wilden zien gaan (de spoorweg maakt verschillende lussen, deels door tunnels, om het verschil in hoogte te overbruggen). Goederentreinen zijn hier erg lang, dus we zagen dezelfde trein op drie punten in het traject (hij kwam vlak voor ons langs, ging de tunnel in verderop in de berg EN kwam er aan de andere kant ook al uit). Wat verderop kwamen we bij het dorpje Field, waar we koffie dronken bij de plaatselijke bistro annex algemene winkel, The Truffle Pigs. Gekke maar gezellige combinatie! Eten of koffie drinken in een plaatselijke, charmante, chaotisch uitziende, maar verrassend goed uitgeruste winkel 🙂 Ik had een “love handle” bij mijn koffie, waar in elk geval een hoop boter, pecannoten en maple syrup in zat, mmmm!!! De bergen werden nog altijd opgeslokt door de wolken, maar het dorp zag er mooi uit met al zijn kleurige huizen aan de rivier, net tegen de heuvel aan.

Net na Field namen we de weg naar Emerald Lake, eerst langs de Natural Bridge, een kleine waterval die zijn weg gevonden heeft door de rots, maar de bovenkant intact gelaten heeft. Emerald Lake ziet er in de regen net zo mooi uit als op de foto’s die ik gezien heb. Het was niet zo donker, dus de kleuren waren prachtig, en het gedeelte waar de lodge is, zag er knusser uit dan ik had verwacht. Enige minpunt was dat de bergen niet te zien waren. Totdat we bijna weg wilden gaan, toen kwam er een berg uit de wolken! Op dezelfde weg terug naar Lake Louise, kwamen we weer in de regen en sneeuw na de Kicking Horse Pass. We bleven op de 1 (de Trans Canada Highway) om naar Banff te gaan. Meer regen en geen uitzichten totdat we in Banff kwamen.. de lucht klaarde wat op (bij de Sunshine Valley, echt waar!) en toen we rond 15.30u een leuke plek hadden gevonden op Tunnel Mountain Campground, wilden we niet meer weg die dag. We pakten de stoelen en zaten even in de zon! Banff weet altijd hoe ze ons welkom moet heten 🙂 Na een tijd begon het echter weer te regenen en we vluchtten in ons kleine thuis – geen grote straf hoor 🙂

19 september – Banff

Het zou niet opklaren voor de middag, maar toen we wakker werden scheen de zon! We gingen ontbijten bij Melissa’s in Banff – we bestelden een Big Breakfast met eieren, worstjes, pannenkoeken, geroosterd brood, bacon en hashbrowns (soort rösti). En natuurlijk koffie, goede slappe Canadese koffie (hé ik wen er al aan, beter voor mijn hart en je krijgt bijgevuld 🙂 ) Nu zijn we bij Anneke’s internetcafé Double You, waar we een tijdje met Anneke en Gerard kletsten over emigratie. We hadden nooit het gevoel dat we Nederland moesten verlaten, maar hier in Canada zien we hoe dingen nog kunnen zijn. Dat mensen nog vriendelijk en behulpzaam kunnen zijn, algemene beleefdheid bestaat nog, er is nog zoveel ruimte en frisse lucht… Nederland ziet er opeens zo hectisch, druk, onbeschoft en benauwend uit. Het kan geen kwaad te dromen, erover te denken en info in te winnen!

Jasper, Maligne Lake, elk kudde op de camping
laatste dagen in Banff, terug naar Calgary

One Comment on “Jasper, terug naar Banff (IfPw, LL, Field, Emerald Lake)”

  1. hallo vakantiegangers, ongelooflijk, wat een mooi land. bij al die foto’s word ik toch wel een beetje jaloers. toch even vragen…. hebben jullie nou ook echt gemediteerd “at lake louise”? daar moet je toch wel tot rust komen. heerlijk gewoon… geniet er maar nog van want binnenkort zijn jullie weer thuis.

    heel veel plezier en ga zo door met de website want dit is echt leuk zo…

    groetjes ilona.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.